Pieter Breughel in Brussel

Pieter Breughel, den ouwe, 
Zou opstaan uit de dood
Voor de wereld te aanschouwen
Was bloed er nog zo rood als karmijn
Zou er nog oorlog zijn

Als eerst ging hij naar Brussel,
Naar zijnen atelier
En nam dan zijne ... (?) 
Penselen en wat ... (?)
Naar zijn Brabantse stee

Hij was nog niet vergeten,
Waardat zijn woonhuis was
Het was wel wat versleten
De ... woonde in zijne kast (?)
Kapot was het vensterglas

Eerst vroeg hij aan de mensen
Is Spanje hier nog baas
Leefde naar eigen wensen
Zijn ze nog even dwaas 
In ons land of kregen ze verstand

De mensen wouwen Breughel
Zijn Brabants niet verstaan
Dus is hij stil en treurig
Naar een Cafe gegaan
Die daar in zijn jeugd nog had gestaan

Hij vroeg in 't zuiver Brabants
De kastelein om drank
Maar de patron die zei, Pardon
Je ne comprends pas Flamands
En Neerlands dans le coeur du Brabant

Pieter Breughel den ouwe,
die dacht: 't Is weer zo ver
Dat ze hier den Geuze nog brouwen
Da's fijn, maar dat het in't Frans nu moet zijn
Dat vindt ik nu een groot chagrijn

Het Spaans is nu verdreven
Uit ons klein vaderland
Maar nu hebben we verkregen
Het Frans, in de marollenkant
Da's boven mijn verstand

Piet Breughel is dan droevig 
Terug naar zijn graf gegaan
Nadat hij op zijn kamer
Een heel klein enorm fijn schilderij
Vol kleuren heeft doen ontstaan

En daarop stond geschilderd
Een Vlaming in't gevang
Het gevang van zijn complexe
De sleutel ... (?)
Doe open maak hem vrij.

		(Wannes van de Velde)